امروز برای آخرین بار مونا رو دیدم . یکشنبه صبح ساعت ۸ پرواز داره. تمام لحظه هائی که تو این سالها با هم داشتیم داره جلوی چشمام رژه میره. انگار این زندگی قسم خورده هیچ دلخوشی برام باقی نذاره...بدرود...

پائیز جان! چه سرد ٬ چه درد آلود

چون من تو نیز تنها ماندستی

ای فصل‌ فصل های نگارینم٬

پائیزم! ای قناری غمگینم!