اینجارو تعطیل می کنم تا بلاگ جدیدی راه بندازم. نوشته های قبلی اینجارو پاک نکردم.نظراتتون رو هم همینطور...اما فعلا از دسترس خارجشون کردم و بردمشون یه جای امن برای وقتی که بخوام دوباره گرد خاطرات اینروزا رو بتکونم...مثل دفترچه ی خاطراتی که بهش قفل می زنی و می ذاری توی یه کشوی مخفی تا چندین سال بعد وقتی این خاطرات برات کهنه شد دوباره بکشیش بیرون. خاک روش رو فوت کنی و با ورق زدنش ته دلت به یاد قدیما مور مور بشه...شاید برای اینکه بتونم بهتر فراموش کنم. برای اینکه راحتتر روزهای جدیدی رو شروع کنم... توی زندگی هیچ چیز کم نداشتم. هرکاری رو که خواستم کردم و هر چیزی رو که خواستم براش تلاش کردم و بدست آوردم...حداقل تا اونجائیش که به خودم مربوط بود...از همه چیز راضیم و خدا رو شکر می کنم اما باعث نمیشه ته قلبم حسرت نخورم برای تنها چیزی که حس می کنم از دستام لیز خورد..تنها چیزی که من به زندگی دادم اما اون بهم پسش نداد... به امید روزهای بهتر. آدرس بلاگ جدید رو همینجا می ذارم. اما کی...نمی دونم... به امید دیدار دوباره.